DE MIDDELEEUWEN

Inmiddels breidde in het zuiden de invloed van Venetië zich steeds verder uit. Men had er geen moeite mee om het noorden aan Hongarije te laten, maar de Venetianen pretendeerden, als zeevarende natie, de kuststrook beter te kunnen beheren. Ragusa (Dubrovnik) viel in 1205 in handen van Venetië en bleef gedurende 153 jaar onder het bewind van een Venetiaanse gouverneur. Dankzij de opstelling van het stadsbestuur was zijn invloed echter gering. In 1242 verklaarde de Hongaarse koning Bela IV Zagreb tot onafhankelijke, koninklijke stad. Dit gebeurde als een soort erkenning voor de gastvrijheid en bescherming die hij in Kroatië had genoten toen hij op de vlucht was voor moordende en plunderende Mongolen. In 1358 verdreef Dubrovnik de Venetiaanse gouverneur en werd de onafhankelijke republiek Dubrovnik uitgeroepen. Dat betekende niet het einde van de Venetiaanse overheersing van het gebied, Integendeel, in 1409 verkocht de toen heersende koning Ladislaus voor 100.000 dukaten Dalmatië (met uitzondering van de stadsrepubliek Dubrovnik) aan de Venetianen. Deze zouden er nog ruim 400 jaar blijven.